Wij zijn een kleinschalige cattery in de Zuid-Oost hoek van Noord Holland met echte liefde voor de Maine Coon.
De besmetting met het Maine Coon virus (want zo mag je dat wel noemen) begon dus met Marieke in 2002,
toen ze nog in Ouderkerk aan de Amstel woonde.
Marieke wilde graag een kater of een poes hebben om haar van gezelschap en liefde te voorzien.
Via de werkgroep herplaatsing van de Rasclub Maine Coon heeft ze de zorg van
Exalibur (o.fount.farm's Heartbreaker) op zich genomen.
Exalibur zat op dat moment jammerlijk in een hele slechte leefomgeving en hij was toen 10 jaar oud.
Exalibur knapte gauw weer helemaal op en had het zichtbaar naar zijn zin bij Marieke.
En Marieke raakte ook helemaal verknocht aan hem.
Omdat het voor Exalibur (en Marieke) nog leuker zou zijn met een 2e Maine Coon erbij,
heeft ze in 2003 Elmo Citycoons in huis genomen. De besmetting met het virus was vanaf dat moment 100% aanwezig.
Maine Coons zijn ook niet zomaar “katten”. Met hun langharige vacht en pluimige oren spreken ze je direct al aan,
maar als je er echt mee bekend raakt ga je zien dat ze een enorm eigen karakter hebben.
Ze zijn zeer vriendelijk, slim en heel makkelijk in de omgang.
Ook met andere dieren en kleine kinderen zijn het geweldige beesten en zeker ook wat betreft de grootte.
Het is toch heerlijk om zo’n flinke knorrende kater van 8 kilo op je schouder te nemen die zich helemaal laat hangen.
Het zijn ook katten die echt naar je luisteren en met je communiceren op allerlei verschillende manieren.
Sommige katten, zoals Elmo, kunnen zelfs apporteren.
Op de site van de Rasclub Maine Coon vindt je een nog uitgebreidere beschrijving van de Maine Coon.
Wij (Remco en Marieke) kenden elkaar al langer, maar in april 2004 werd dit een echte relatie.
Dus automatisch ook een relatie met Elmo en Exalibur.
Remco was nog helemaal niet bekend met de Maine Coon, sterker nog,
hij was allergisch voor katten, met name kortharigen.
Maar gelukkig bleek dat hij daar met Maine Coon’s totaal geen last van heeft.
Omdat Marieke veel bij Remco verbleef, was het voor ons en Elmo en Exalibur beter en gezelliger
om bij Remco in Uithoorn te komen wonen. Dat gebeurde niet veel later dan ook.
Vanaf dat moment was ook Remco besmet met het Maine Coon virus.
Helaas hebben wij eind juni 2004 als gevolg van een acute niervergiftiging afscheid moeten nemen van Exalibur.
We missen hem nog steeds.
Natuurlijk wilden we Elmo niet alleen laten en via de kittenbemiddeling van de Rasclub Maine Coon en Lia van Reenen
kwamen we terecht bij Lore Kelder van cattery Van de Vledders.
Lia wist dat Lore een nestje had met een lief en mooi poesje.
En inderdaad, na 2,5 uur rijden richting Ruinen hebben we Eve (Layla) gezien en we waren meteen verliefd!
Een paar weken later hebben we haar opgehaald en we waren natuurlijk ook erg benieuwd wat Elmo ervan zou vinden.
En het bleek weer dat Maine Coon’s enorm lieve en sociale katten zijn, Elmo en Layla waren al snel dikke maatjes.
Inmiddels zijn we verhuisd naar een eengezinswoning in Uithoorn
met een heerlijke tuin voor de katten en voldoende ruimte.
Vanwege de ruimte, het Maine Coon virus en de liefde voor het ras zijn we nu zover dat we de cattery zijn begonnen.
En uit ons eerste nestje is onze derde lieve Maine Coon, Foxy, gekomen.
Wij hebben zo af en toe een nestje zodat wij de volledige aandacht aan onze nestjes kunnen schenken.
